Amerykańska Akademia Pediatryczna opublikowała ważny raport zatytułowany „Lifelong Effects of Early Childhood Adversity and Toxic Stress” (Życiowe skutki wczesnych doświadczeń trudności dzieciństwa i stresu toksycznego). Opublikowano również odpowiednią deklarację polityki. W raporcie zdefiniowano 3 rodzaje reakcji na stres u dzieci:
- Reakcja na pozytywny stres – ten poziom stresu jest niski. Rodzic odgrywa tu kluczową rolę, pomagając dziecku radzić sobie. Przykłady pozytywnych reakcji na stres to „szczepienia lub radzenie sobie z frustracją czy też lękiem, który dziecko przeżywa pierwszego dnia w żłobku”. Autorzy raportu twierdzą, że „w środowisku stabilnych i wspierających relacji z rodzicem, pozytywne reakcje na stres stanowią element sprzyjający normalnemu rozwojowi. Dają one ważne możliwości obserwacji, nauki i praktyki zdrowych, adaptacyjnych reakcji na trudne doświadczenia”.
- Reakcja na stres znośny – ten stres jest wywołany wydarzeniami niestandardowymi, takimi jak rozwód rodziców czy klęska naturalna. Jeśli dziecko ma wsparcie silnych relacji z dorosłym i jego obecność, dziecko przystosowuje się i radzi sobie z zmianami w swoim życiu. W pewnych okolicznościach stres znośny może nawet stać się pozytywną reakcją na stres.
- Reakcja na stres toksyczny – wywołuje go „silna, częsta lub długotrwała aktywacja systemów odpowiedzi na stres organizmu w obliczu braku ochrony ze strony wspierających relacji z dorosłym”. Przykłady to: maltretowanie dziecka lub zaniedbywanie go, depresja matki, nadużywanie alkoholu przez rodzica. Ten rodzaj stresu doświadczony we wczesnym dzieciństwie może prowadzić do zmian w układzie nerwowym i negatywnie wpływać na rozwój normalnych regulatorów stresu. Ponieważ ten stres jest bardzo silny, może mieć poważny wpływ na system immunologiczny, wywoływać stan zapalny i prowadzić do chorób przewlekłych.
Nawet najbardziej radykalne metody usypiania nie są klasyfikowane jako reakcja na stres toksyczny. Raczej uważa się je za pozytywne lub znośne reakcje na stres. Zatem metody używane w celu nauki samodzielnego snu nie powodują negatywnych zmian w mózgu. Ten rodzaj stresu oraz związany z tym wzrost poziomu kortyzolu, jest krótkotrwały, a dziecko zawsze jest wspierane przez troskliwego rodzica. To dobra informacja dla rodziców.
Więcej informacji można znaleźć pod adresem: https://developingchild.harvard.edu/science/key-concepts/toxic-stress/