Przyznam, że byłam sceptyczna, ale byłam też pod ścianą. Bujanie dziecka skacząc na piłce powodowało okropny ból pleców, że już żaden masaż nie pomagał a jedynie suche igłowanie. Chcąc sobie pomóc już nie raz próbowałam nauczyć moje dziecko samozasypiania. Kończyło się godzina strasznego płaczu i kompletnego nie zrozumienia sytuacji przez moje dziecko. Do tego musiałam przenieść dziecko do łóżeczka do jego pokoju, bo w dostawce było już niebezpiecznie. Jak to zrobić? Wszystko na raz, a może lepiej krok po kroku? Miałam mętlik w głowie. Obejrzałam kilka webinarow na temat snu dziecka, przeczytałam dostępne darmowe ebooki. Próbowałam na własną rękę, ale bez efektu.
To był moment kiedy musiałam coś zmienić i pocztą pantoflową dowiedziałam się o Pani Adrianie. Oboje z partnerem byliśmy sceptyczni, ale nie widzilismy juz innego wyjścia. Wóz albo przewóz. Podjęliśmy współpracę, która okazała się być strzałem w dziesiątkę. Pani Adriana podeszła do tematu holistycznie. Przyjrzała się stanowi obecnemu i zaproponowała zmiany, które od mnie wymagały wprowadzenia rutyny w nasze życie. Poprzesuwania naszych aktywności tak żeby nie zaburzać rytuny. Nawet dla nie, osoby mega aktywnej, okazało się to możliwe. Pierwsze zasypianie było trudne, ale nie aż tak jak się spodziewaliśmy. Nastawiliśmy się na 2 godziny trudnych emocji i wybudzeni w nocy a dziecko usnęło po 30 minutach i przespało nockę. Wiadomo bez płaczu się nie obyło, ale to była reakcja na zmianę zasad gry. Dziecko komunikowało swoje niezadowolenie jak każdy komu postawi się granice. Następnego dnia dziecko zasnęło w 15 minut gaworząc sobie, przewalajac się po łóżeczku, wyciągając i wkładając smoczek, miętoląc przytulankę. Poczułam, że jestem w domu. Dokladnie o to mi chodziło. O spokojne zasypianie mojego dziecka, bo wychowanie bliskościowe jest dla mnie ważne. A to wszystko dzięki wprowadzeniu rutyny, która wpłynęła na wydłużenie drzemek, mniejsze przebodźcowanie dziecka a co za tym idzie dziecko nie było przemęczone a w konsekwencji przesypiało nocki. Niby o tym wszystkim wiedziałam i się do tego stosowałam, a jakoś nie działało. Trzeba było wiary w tą zmianę oraz poukładnia wiedzy i wsparcia kogoś z zewnątrz.
Pani Adriano, skromnie podziękuję.
Chylę czoła!